Home » Nieuws » Endurance-ervaringen van coureur Verhaaf
Endurance-ervaringen van coureur Verhaaf
Geplaatst op 13 september 2011
3-uurs Endurancerace Aalsmeer
Zoals steeds na een racedemo blogt Evert Verhaaf op Hyves over de avonturen die hij beleeft met zijn Arwidson 350cc Yamaha uit 1972 - dit keer ook met een Honda! Wij mogen de tekst gebruiken voor de site van SAM Motorsport.
Vorige week een telefoontje of ik een drieuurs race wilde rijden in Aalsmeer. Daar had ik wel oren naar. Ik zal gaan rijden met Ben Kennepohl van het motorblad KicXstart en de motor wordt een Honda CBX 1000 zescilinder. Die kregen we aangeboden door Tonnie van der Bunte, die zelf ook mee doet met een gastrijder. Ook een met weinig haar, net als ik, namelijk Mark de Vink.
Na een telefoontje naar Tonnie van der Bunte hebben we een keer proefgereden om een beetje te wennen. Ik was het CBX rijden nog niet verleerd. Zaterdag om 16:00 uur afgesproken in Aalsmeer om alles klaar te zetten en kennis te maken met de jongens van de pitcrew. We moesten de motor nog laten keuren, inschrijven, transponder voor de rondetijden monteren en overleggen met onze crew hoe we het gaan doen bij een pitstop - met name wanneer naar binnen komen, wanneer benzine bijvullen en hoelang rijden per beurt. Voor we gingen rijden heb ik nog een aantal foto's gemaakt van de motoren, de rijders, de pitborden en de jongens van de crew. Ik hoop dat het mooie foto's zijn, want dat zijn leuke herinneringen voor later.
Le Mans
De wedstrijd begon met een Le Mans start, dat wil zeggen: de motor aan de overkant en na aftellen hard naar de motor lopen en wegrijden. Ik had zoiets van: ik loop wel hard naar de motor toe, maar laat er maar een koppel voorgaan. Ik heb geen zin om bij de eerste bocht in het gedrang opgesloten te zitten. Er zijn altijd rijders die denken dat ze bij de eerste bocht een wedstrijd kunnen winnen. Het streven van Ben en mij was uitrijden en hopen op uitvallers. Daarmee bedoel ik niet dat ze op de plaat moeten gaan, want dat gun ik niemand.
Na de eerste run binnenkomen en motor overgeven liep gesmeerd. Eerst maar eens veel drinken en terwijl ik zat te wachten had ik zoiets van: potver, ik ben nu al moe! Dat wordt wat. Maar ik heb later nergens geen last meer van gehad. Ben ging ook lekker en een kwartier is zo voorbij en ik mocht weer. Op een bepaald moment begon het te regenen en daar wordt je niet vrolijker van, vooral niet in het donker. Het probleem is dat je je rempunten aan moet passen en ook niet over de reparatieteerplekken moet rijden, want die werden spekglad. Tempo naar beneden en geconcentreerd blijven. Links en rechts gingen er jongens bij liggen en dan blijf je wel wakker!
Ons andere team ging helaas ook onderuit en dat is jammer voor team en eigenaar. Ik was graag met twee CBX'en binnengekomen. Het weer werd steeds slechter en ik was blij dat het om 22.30 uur was afgelopen. We liepen als een stel verzopen katten rond te soppen.
We hebben het geflikt
De laatste tien minuten is het spannend. Veel water, donder en bliksem en Ben heeft het laatste stuk gereden. De laatste ronde ben je blij als je de koplamp aan ziet komen en over de streep ziet gaan. Het is toch een lekker gevoel om te kunnen zeggen: we hebben het samen maar mooi geflikt! Later in de regen alles in moeten pakken, dat was eigenlijk het enige minpuntje van de hele avond.
Bij de prijsuitreiking kregen we te horen dat we zesde waren geworden van de twintig teams en daar had ik van te voren voor willen tekenen. Al met al een superdag, die 's morgens begon met een bepaalde onfitheid die je wel eens heb na een bruiloft. Voor Tonnie: bedankt, ik vond het super dat we jouw motor mochten gebruiken en Ben, bedankt dat ik je teammaat mocht zijn!
Volledig verslag
Voor een volledig verslag van de nachtendurance van Aalsmeer, met alle foto's, reacties, video's: klik hier.
« Naar overzicht