Home » Nieuws » Aalsmeer: verslag van een race-official
Aalsmeer: verslag van een race-official
Geplaatst op 12 september 2011
HIBRA-Motorweekend in Aalsmeer

Momenteel zit ik nog na te genieten van de Endurance. Nu wil ik natuurlijk vertellen dat de CRT-demo van zondag ook fantastisch verliep, maar ja, beide achter elkaar door, dat voel ik wel. Tussen de endurance van de SAM en de zondagse demo van het CRT (die trouwens ook veel geluk had doordat het droog bleef) zat een kort nachtje. Maar goed, ik heb het nu over de klassieke demo-endurance van de SAM.
Rijden in het donker
In de voorbereiding kon je natuurlijk de spanning wel proeven, bij de rijders en de officials. Wat me ook niet ontging was dat de begeleidende dames soms nog zenuwachtiger waren dan een rijder zelf. Op de endurance kreeg ik samen met een collega, die ik wel eens bezig zag in Vlagtwedde, de verantwoordelijkheid in de pitsstraat. Ik nam de ingang en hij de uitgang, de baanoprit. Aan het eind werd het weer wat guur, maar de ergste buien bleven buiten het circuit. Het was vroeger donker dan verwacht en de regen gaf een extra dimensie aan de demo.
Proefondervindelijk merkten we dat in het donker rijden toch een ander verhaal wordt. Maar ja, we wilden langeafstandsraces doen, dus dan kan dat er bij horen. Ik had als hulpmiddel een geluidssignaal. Als er een rijder binnen kwam in de pits was dat wel hard nodig, want op het oog alléén werd het steeds lastiger in het donker. De meeste rijders werkten prima mee en reden de pitstraat rechts van de weg voorbij; dan was het duidelijk dat ze niet binnen wilden komen. Een enkeling hield het midden of de linkerzijde en dan is het voor de pitsbaco lastig om te bekijken wat die rijder wil. Maar okee, alles moeten we leren en uiteindelijk was het een geweldige demo.
Verstralers, fietslampen en knipperlichten
Omdat het een endurance bij nacht werd, was het absoluut uniek. De motoren leer je herkennen aan de eigenaardigheid van hun koplampschijnwerper. Team Motorsport Harlingen - Festina Lente met de Yamaha XS650 had de grootste koplamp. Het team Henk de Vries - Tjerk de Boer onbetwist de kleinste. Het team met de Moto Guzzi V50 (Ted Haanappel en zijn teamgenote Nynke Piersma) hadden speciaal voor de endurance een geheel nieuwe koplampunit gelast, met twee van die dikke tieten licht er op. Het team van Bort Koelewijn - Peter van Ravenzwaaij met de Yamaha SRX600 single had daarbij nog een knipperfunktie. Het BMW-team van rijders Ronald Groenendijk, John Hersevoort en Martien Groenendijk had de op een na grootste (van de lampen bedoel ik dan).
Het Laverdateam van Henk Geesink, en Chris van Essen, dat het goed deed, kreeg pakweg een kwartier voor het einde te maken met een defecte benzinepomp. Maar ja, drie uur is ook wat anders dan een manche van 20 minuten. De lichtste motor (en een oudje!) was de Aermacchi 250 cc van team Gerard Wezel en Jeroen Meijer. Helaas had die motor iets te veel technische storingen om een rol van betekenis te kunnen spelen in de uitslag van de regelmatigheid. We hopen toch dat deze mooie motor nog vaker te bezichtigen zal zijn op een ander evenement.

De Le Mans start! Vooraan de Yamaha SRX600 ééncilinder van team Bort Koelewijn. Ted Haanappel daarachter met de Guzzi V50 (verbouwd tot 750). Dan nummer 571, de Honda XBR500 single van de latere winnaar gelijkmatigheid. Daar weer achter de net iets te jonge Duc, maar uiterst mooi en sportief gereden, dus prima. Dan moet daar ook ergens een Guzzi Le Mans bij staan. Vervolgens het team Verhaaf-Kennepohl met de multicilinder; net iets naar voren komend ook de tweede Honda dikke zespitter. Dan met twee lampen de Laverda 750 twin1986 van Henk Geesink. Daarachter: weet ik niet , kan de 650 Yam van de Harlingers zijn; dan Eijkelenboom op de groene Harris Kawa. Uit de rij komt al een Yamaha RD350 LC tevoorschijn, dan de BMW van Goenendijk-Hersevoort-Groenendijk en daar weer achter vermoedelijk de Aermacchi 250. Foto Martijn Bouterse.
Grote namen
We hadden ook grote namen uit de enduranceperiode, bijvoorbeeld Harry van der Kruijs en Ton van Schijndel. Helaas haalden zij door mechanische ongemakken het einde niet. Team Wagemakers, ook al zo'n rijder met de endurancehistorie aan zijn broek kwam met zijn originele Egli Honda 750, die in 1972 speciaal was geprepareerd voor de 24 uur van Oss. Maar ja, ook deze motor kwam niet tot het einde. Dat gaf verder ook niks, alleen het feit dat deze motor aanwezig was is al prachtig.
De totaaluitslag zal nog wel verschijnen op www.sammotorsport.nl via het secretariaat, oftewel Riet Welvaart. Wat ik wel heb onthouden is dat het team Dick Aafjes - Dicky Beets als winnaar kon worden genoteerd. U zult zich misschien afvragen: hoe kun je nu in het donker alles goed bijhouden? Dat is bij de SAM-endurance mooi opgelost, want de rijders reden met een transponder. De uitslag mag je rustig aannemen als de meest correcte uitslag die er te maken valt.
Geweldig mooi
In elk geval is de totaalinduk van de langeafstandsdemo in Aalsmeer te kwalificeren als geweldig mooi en oergezellig, met alle aspecten van een langeafstandswedstrijd, zoals nacht en ontij, regen, nattigheid en improvisatie. Niks ten nadele van een gewone klassieke racedemo, dat is ook prachtig, maar een drieuursrace, dat is toch wel NET even wat anders.
Nu kwam ik de volgende dag in het rennerskwartier van CRT ook mensen tegen, die het maar raar vonden allemaal, dat rijden in de avond, maar dat moeten ze zelf weten. Wij vonden het geweldig leuk om te doen! Natuurlijk waren ook wij van te voren benieuwd hoe het zou gaan, maar ik geef het SAM-kader en de HIBRA-vrijwilligers een compliment. Het was prachtig. Ook mag opgemerkt worden dat de discipline van de SAM-rijders perfect was. Bij endurance is de grootste drukte in de pitstraat en daar ging het prima. Het was van te voren natuurlijk de vraag of het zou lukken om na pakweg dertig jaar weer een langeafstandsevement te organiseren. Nou, het is gelukt, zeker en vast. Mochten ze ooit weer een drieuurs mogen organiseren, dan moet u zeker even komen kijken.
Henk Miedema,
Baanpost Pitstraat 1
En hier de eerste uitslagen
Uitslag 3 uurs Endurance Aalsmeer
1e: Dick Aafjes en Dick Beets - Honda 500 (1985) - Team Dick en Dick
2e: Mario Eikelenboom en Jaap Eikelenboom - Harris Kwasaki (1982) - Team Motoport Uithoorn
3e: Henk de Vries en Tjerk de Boer - Drixton Honda (1970) - Team de Vries, de Boer
Volledig verslag
Voor een volledig verslag van de nachtendurance van Aalsmeer, met alle foto's, reacties, video's: klik hier.
« Naar overzicht